Je zal het hebben… Mogen we eindelijk lekker naar school, gaat je neus lopen. Tja… dan blijf je dus binnen. Gelukkig is er geen verhoging of koorts en mogen de overige leden van het gezin nog wel naar buiten.

Het is een spannende dag, blij dat we elkaar hebben om te steunen.

Voor hem is het spannend om te zien of hij naar school kan. Een loopneus betekent niet naar school… we gaan het zien.
Voor haar is het spannend omdat ze vandaag voor het eerst met de fiets tussen de twee locaties van school gaat fietsen. De fiets staat al een tijdje gestald bij vriendin Isabel thuis, maar die kunnen we prima ophalen en daarna… tja, dan moet ik echt.

En het samen slapen (wat we al 2 jaar onafgebroken doen nu hoor) helpt goed. Ondanks dat ik de dagen hiervoor met dikke tranen en bevende knieën het schoolplein op liep, voel ik mij vandaag opvallend rustig. Nou ja, zo zie ik eruit, van binnen is het wel rommelig, maar eng is een groot woord, ik houd het op spanning.

Een bijzondere dag, dus een blog-dag.

We steunen elkaar en kijken of we vlooien hebben. Haha, nee hoor, mama doet mijn haar, en kapper Sylvain is ook open nu.

Dit heeft mama weer mooi geregeld. Tja, je moet er goed uit zien toch!

Vlak voor vertrek krijg ik nog wat bemoedigende woorden en een knuffel van mijn liefste broertje. Zo lief!
En dat terwijl hij snottert en dus zelf niet naar school mag. Balen jongen, ziek maar snel uit, want anders mag je straks niet eens proef-afzwemmen.

De fiets staat klaar bij Isabel. Zij gaat zelf nog niet naar school omdat ze binnenkort een broertje of zusje krijgt en die het liefst ontvangen zonder corona te geven.
Met papa heb ik afgesproken dat hij met de auto achter mij aan ging, want ik zou van de bovenbouw terug fietsen voor het eerst en pas later ook de heenweg doen.
Maar goed, dat levert een klein logistiek probleem op, want terug fietsen zonder eerst heen te fietsen is gewoon lastig.

Nou is het één richtingsverkeer in deze straat, en toen papa aan Isabels’ moeder vroeg waar hij kan keren, bood zij tot mijn plezier hem een fiets aan om mee te fietsen met mij. Tegelijkertijd bood Isabel aan ook mee te fietsen, die wil ook school wel weer eens zien.

Dat klinkt als muziek in mijn oren. Gezellig met haar en papa dus richting de bovenbouw.