Ok, ok, we moeten eerlijk zijn… Het had ook dag 42 kunnen zijn. Maar we hebben afgelopen vrijdag vrij genomen.

Het is al weer even geleden dat we een blog maakte van onze thuiswerk-voortgang. Dat is ook niet gek, want afgelopen woensdag was onze eerste schooldag in tijden.

Dat was wel weer even wennen en spannend, maar het was super!
Sylvain blij dat hij zijn vriendjes weer ziet en zijn favoriete juf. Chloé blij dat ze weer naar school mag, maar ziet haar vriendinnen niet, want die zitten bijna allemaal in de middenbouw en woensdag was de eerste dag in de bovenbouw. Dat maakt het spannend, maar ook weer leuk, want dan is het contact leggen met nieuwe vriendinnen wel makkelijker.

Even goed afscheid nemen dus…

Samen op weg naar de auto, fietsen is wel te ver voor ons, dat zou eigenlijk beter zijn, maar van Zoetermeer naar Pijnacker is wel wat ver.

Daar ga ik dan… De bovenbouw helemaal alleen naar binnen. Papa’s en mama’s mogen niet meer mee naar binnen. Sowieso niet omdat het geen onderbouw is natuurlijk, maar zelfs voor de eerste dag maken de Corona-regels geen uitzondering.

Dat was dus woensdag. Maar er waren nog meer dagen voor vandaag. Zo is Sylvain donderdag en vrijdag ook naar school geweest, maar is Chloé helaas woensdag ziek uit school gekomen. Donderdag nog te ziek, in de ochtend, om weer naar school te gaan. Wat het was weten we niet, maar het was behoorlijk overgeven in de avond :o(
Gelukkig wel -waarschijnlijk- een ander virus dan Corona, tja, die bestaan ook nog. Sylvain had al wat last van pukkels op zijn rug, ieder zijn eigen manier van ziek zijn. Chloé besloot om vrijdag ook maar een rust-dag te nemen terwijl Sylvain een ochtendje school had.
En het bloggen gaat op school gewoon door. Deze foto’s komen van juf Zillah, dank, en zo kunnen jullie mooi zien hoe het er op school aan toe gaat als je een paar dagen eerder via de computer vraagt hoe je 30-6 uitrekent en de uitleg niet helemaal kan volgen.

Overigens, Pijnacker is niet al te ver voor ons, want we kunnen best fietsen… alleen is het voor elke dag wat veel. Een weekend eerder al, met moederdag, zijn we ‘even’ naar Popo en KungKung gefietst in Rotterdam. Totaal 30km, goed he!

Maar we dwalen af…
Ok, nog even wat korte impressies van de laatste dagen.
Lezen op een lekkere leesplek.

Samen met papa door de McDrive.

Een oplossing op het probleem dat een A3-tje niet in een A4-tas past.

Het bewijs dat Spiderman ook wel eens moe is.

Afgelopen zondag maakte we een lekkere wandeling door het mooie bos bij Rottemeren als oefening voor de avondvierdaagse waar we op Corona-stijl aan mee gaan doen.

En ’s avonds het insmeer-moment van schrale wangen, handen en jeuk onder de voeten.

 

Oh ja, we zijn ook nog wezen shoppen… Verjaardagscadeautjes en natuurlijk kleding!

Oh my God, praten we nu nog over de afgelopen dagen? Back to today, maandag 18 mei, de 41ste dag thuis.
We hebben er weer zin in en gaan positief te werk.
Eerst even inchecken, zodat de juffen weten wat wij gaan doen. Wel zo makkelijk voor juf-papa, hij hoeft alleen maar te kijken.
Sylvain maakt even een foto van papa, staat hij er ook eens op.

Omdat ik met mama heb afgesproken dat ik vanaf nu elke zaterdag ga koken, begin ik met de ingredienten en het recept voor zaterdag. Moet immers goed voorbereid zijn. En ik moet nog een appeltaart bakken, want mama is woensdag jarig! #kookstress

Daarna gaan we aan het geplande schoolwerk.

Sylvain begint met productie draaien in zijn schrijf/lees boekje. Chloé duikt de computer in om in te checken bij haar klas.

Eerst maar eens de helft van de weektaken op Junior Einstein doen, beginnend met begrijpend lezen.

Dat schrijven werkt aanstekelijk… Even als het lijstje van zus opvrolijken.

Dat klinkt alsof ik niets doe, maar mijn productie is al af hoor.

En zelfs een derde.

Maar dan begint het pas… Net als afgelopen vrijdag op school, hebben we hier ook een getallenlijn gemaakt. Nu kan ik hier ook lekker rekenen door heen en weer te springen. Leuk he? Zo leert juf-papa ook nog wat, want deze had hij niet verzonnen.

En nu weet ik ook hoeveel 30-6 is, namelijk 24!

Tijd om klok te gaan kijken. Een lesje hele en halve uren. Lastig, maar ik begin het door te krijgen.

En opeens weet ik hoe laat het is…

Precies, tijd voor de kapper!

We gaan met z’n drieën, maar alleen de mannen worden geknipt. En alleen zijn hoofd is de moeite waard om vast te leggen.

En één kant is wel helemaal super!

Gewapend met gebakjes, al hebben wij ze in de auto al opgegeten, en cha sieuw broodjes komen we thuis. En we zijn precies op tijd om uit te checken bij school. Ze hebben er zo niets van gemerkt dat we weg zijn geweest :o) (ssssst!)

Maar ja… die broodjes vind ik niet zo lekker, dus maak ik mijn eigen eitje.