Het is mijn eerste tiende verjaardag, en dat terwijl ik nog negen ben. Donderdag ben ik pas jarig, maar mijn feestje is vandaag. Geheel corona-proof voor kids onder de 12. Een sleepover!

Maar eerst, zoals sinds kort weer elke zaterdag… Zwemmen voor Sylvain (en helaas nog niet voor mij).
Een kort verhaal lang… De ramen van het zwembad zijn sinds kort afgeplakt, lekker handig voor de ouders die graag willen kijken.

Gelukkig zijn ze het zijraam vergeten en kan papa mij nog steeds zien.
Eerst het water in en dan heen wen weer.

Als ik weer heb laten zien dat ik het kan, mag ik onder de lijn door om daar weer het heen en weer te krijgen.

Zoals gezegd… heen en weer…

Juf Myrthe helpt mij uit mijn shirt, de rest mag ik zelf uittrekken in het water.

Eigenlijk moet dat zonder de kant vast te pakken. Maar ja, als ze niet kijkt…

Oh, oeps, ze kijkt!

Snel m’n broek uit en op de kant.

Nog net genoeg tijd om het water uit mijn kleren terug te geven aan het bad.

En daarmee eindigt ook de les voor vandaag. Snel naar huis, daar wacht een feestje!

Kijk maar, het lijkt er al op!

Mooi moment voor een selfie voor papa.

Hé, wat is dat, mij naam staat er niet bij!
Ohja, dat klopt. Ik ga vandaag bij Kasper spelen. De blog gaat helemaal niet om mij… Het is het feestje van zus!

Het huis is er klaar voor.

Ik ben er klaar voor. Laat mijn BFF’s maar komen!

Time to party!
Taart, versiering, slagroom, de hele mikmak.
Inclusief zingen natuurlijk.

 

Alles mag, kijk maar wat je er op krijgt.

Ieder haar eigen stijl.

Zit ik in de weg voor je foto? Haha… nee hoor!

Suiker zorgt in ieder geval voor een leuke start… Nu is het tijd om cadeautjes te verstoppen… Wij zeggen niets!

Wat? Echt niet?

Oh, echt niet… Dan moet ik overal zoeken?

Beginnen maar bij ’the obvious’.

Ok die heb ik, waar nog meer?

Hé, die had ik al eens gevonden! Zo blijf ik bezig.

Ben er bijna… denk ik.

Mama, als jij zorgt voor de gevonden pakjes, check ik of ik alles heb.

Yes, en dan is het tijd om uit te pakken.

Wat zal het zijn?

Wat voor moois is dit nou weer?

Yes, slijm, glitter-lamp, nog meer slijm… I love it!

Oh, het gaat maar door… Ketting, de nieuwe fidged-rage, teken pennen… pffff te veel!

Overwhelmed met al die leuke cato’s

Euh… cadeaus bedoel ik natuurlijk.

Kijk nou, de cadeaus blijven maar komen.

Het worden er steeds maar meer, wow!

Tijd voor een groepsfoto. Iedereen klaar?

Kijken jullie wel even in de camera dames?

Yes, and now: smile!

Tijd om te spelen!

Ondertussen in huize Kasper vermaakt Sylvain zich ook prima.
Spelletjes…

 

Klusjes…

En vriendelijk misbruik maken van mijn sterke vriend!

 

En nóg meer spelletjes natuurlijk.

Ons huis is inmiddels omgetoverd voor de volgende ronde.
Schildertijd. Ieder haar eigen stijl, vrije expressie.

Eerst schetsen natuurlijk.

Maar als de contouren staan, gaan de kwasten aan.

Er ontstaat echt wel kunst.

Veel concentratie gegeven, nu even actief ontspannen.

Ok, limbo-dansen is grappig, maar kunnen we ook door de ‘hoepel’ springen?

Nou deels wel…

Ok, en deels niet :)

Maar het maakt de pret niet minder.

Na een héél korte pauze verzinnen we weer wat nieuws om er een puinhoop van te maken.

Als er een ballon met confetti is, kunnen we daar vast ook mee spelen…

Tijdens een ‘Simon says’ komen we op het idee om daar iets mee te doen…

 

En dan weet je wat er gaat gebeuren… Precies, puinhoop!

Het ziet er zo niet echt imposant uit, maar het is echt leuk.

Wacht, we laten het in een gif zien, dan is het leuker.

Te snel? Wat dacht je van een slow-motion?

 

Zo, nu er genoeg puinhoop op de grond ligt, gaan we kijken wat we aan tafel kunnen doen. Oh ja, eten, dat moet natuurlijk ook! Een Casa-recept dat we allemaal lusten. Paste pesto, yammie!

Zal het lukken om iedereen op de foto te zetten?

Nee?

Mmmmm toch nee…. Ach we hebben genoeg foto’s.

Het is nog niet laat, maar wel tijd om te gaan klaar maken voor de avond actie: keten!

We zijn Montessorikids, en dus moeten we onze bedden zelf opmaken.

Dat kunnen wij natuurlijk prima, net als in pyjama’s schieten, zodat we lekker lang kunnen feesten.

Het gaat zoals het moet, lastig, dus we helpen elkaar. Soms de verkeerde kant op, maar we hebben er in ieder geval wel schik in.