Het kan bijna ook niet anders… Iets met Kerst.

Wij vieren alleen geen Kerst, maar noemen het lichtjesfeest. Eigenlijk is dat leuker, want naast een Kerstboom in school hebben wij vandaag een Kerstdiner én zingen wij liedjes én lopen wij een lampionnen-optocht.

Alles is aan het begin even spannend, maar als je ‘go’ zegt papa, dan ga ik gewoon hoor, mag ik?

Go! En zoek een leuk plekje, want het is druk!

Zie je ons staan?

Ok, nu dan?

Als we liedjes zingen, is het op z’n minst leuk een stukje te horen toch?

 

Dan snel naar binnen, want het eten wacht op ons. We hebben met mama gevulde eitjes gemaakt, als het goed is staan ze nu in de klas en zijn er mooi geklede vaders en juffen en meesters klaar om ons te bedienen. Het is echt feest!

Oh ja, jullie papa’s en mama’s mogen in de keuken wachten op ons, doei!

Het is druk. Jammer dat mama er niet bij is. Ondanks dat ze gister de boel onder gespuugd heeft toch naar haar werk geweest… Eigenwijs… dan houd je het dus niet vol. Jammer, maar (ook achteraf bezien) verstandig.

Helaas helaas gaat meester Wouter weg, erg jammer, maar ja, het is zijn eigen keuze. Hij mag op een stoel staan en wat vertellen en natuurlijk wat cadeaus krijgen. In de verte, daar zie je hem.

Daarna gaan we naar buiten om een lampionnen-optocht te maken. Eerst even op de foto met/voor papa.