Het is weer zo ver. Golf 3 of zo… als iedereen boven de 12 nou zich nou gewoon eens aan de regels hield, konden wij gewoon naar school. Dank jullie wel allemaal! Not.

Vroeg op staan, dat blijft natuurlijk.
Papa en mama hebben er duidelijk minder zin in deze keer en blijven lekker liggen. Dat deert ons niet, wij gaan gewoon knallen.
Ondanks dat we niet hoeven van papa en mama en zelfs de juffen aangeven dat we drie dagen voor de Kerstvakantie niet echt meer hoeven te knallen, zitten wij nog in het ritme om gewoon te werken, en daar maken wij graag gebruik van. Wij moeten wel op onze toekomst letten, het is zonde om drie dagen te verkwisten toch?

Als een orkest zonder dirigent muziek kan maken, kunnen wij ook leren zonder juffen!

Ok, we helpen elkaar een handje, maar dat is dagelijkse koek op een Montessorischool. Daar leer je onbewust zelfstandig door te werken in een lockdown. Wat een visie van Maria Montessori he?

Schrijven is het leukst, maar rekenen met wereld in getallen is ook leuk.

Oeps… Bij thuiswerken zie je normaal niet als je nog in je pyjama loopt, maar dan moet je natuurlijk niet ook voor de camera komen als je lekker op de grond aan het spelen bent.

Stiekem is spelen toch leuker…

Maar er zijn ook combinaties mogelijk van spelen en leren, namelijk spelenderwijs leren.

Poeh, hoe lang nog? Even wat anders doen?

Papa krijgt een mail van juf Zillah. Er is laatst iemand die in de klas heeft meegekeken om te helpen hoe mij beter te helpen. Een lijstje met probeersels is het resultaat.
Zus zag het lijstje en probeerde wat uit. Of ik al makkelijk de getallen van een dobbelsteen kon lezen.
Nou… tssss hoe durft ze, dat is toch een makkie. Kijk maar:

 

Yes, gym! Wel voor ouwe lullen, want we gaan niet rennen. Gelukkig wel met z’n vieren even een lekker stukje wandelen, gezellig!

Alsof de lange dag voorbij is, gaan we lekker knutselen en Kerstkaarten maken.